Ο μασονικός μύθος του Δαρβινισμού (Α’ μέρος)

Πατήστε εδώ και ακούστε το άρθρο

Συγγραφέας:
Διόδωρος Ράμμος,
Ἱστορικός – Ἀρχαιολόγος


Aθήνα 2019 Εἰκόνα ἐξωφύλλου: Εικόνες φανταστικών πιθηκανθρώπων, που υποτίθεται ότι ήταν πρόγονοι του ανθρώπου. Στο κέντρο είναι ο πιθηκάνθρωπος του Robert Fludd (1617), ο οποίος κρατάει διαβήτη και την υδρόγειο σφαίρα.

Πρόλογος
Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε την Επιστήμη και τους επιστήμονες στην Ευρώπη, είναι θρησκευτικός. Η Επιστήμη, ιδίως οι θετικές επιστήμες, μετατράπηκε σε θρησκεία, η Γνώση αντιμετωπίζεται σαν θεά. Τα Πανεπιστήμια είναι οι ναοί της θεάς Γνώσης και οι καθηγητές των Πανεπιστημίων είναι οι ιερείς της θεότητας.
Η σύγχρονη ευρωπαϊκή Επιστήμη ξεπέρασε σε αλαζονεία και αυταρχικότητα ακόμη και τον Πάπα. Το αλάθητο, από την εποχή του Γαλλικού Διαφωτισμού, πέρασε στον χώρο των επιστημόνων. Ωστόσο, ελάχιστοι γνωρίζουν ότι δεν έχει κοπεί ακόμη ο ομφάλιος λώρος, που συνδέει την Επιστήμη με τον αποκρυφισμό, τα Πανεπιστήμια με τον Σιωνισμό και τις μασονικές στοές.

Ουσιαστικά, η ευρωπαϊκή Επιστήμη είναι η συνέχεια του αρχαίου εβραϊκού Γνωστικισμού, που υπόσχεται να κάνει τον άνθρωπο θεό χωρίς τον Θεό, μέσω της Γνώσης. Μέσα από αυτήν την ένοχη σχέση επιστήμης και αποκρυφισμού γεννήθηκε και η περίφημη θεωρία της εξέλιξης, ο δαρβινισμός.
Πολλοί και αξιόλογοι επιστήμονες, από διάφορους κλάδους, έχουν διατυπώσει κατά καιρούς ενστάσεις ενάντια στον δαρβινισμό, κυρίως όσον αφορά την καταγωγή του ανθρώπου από τον Αυστραλοπίθηκο. Ωστόσο, λίγοι γνωρίζουν το παρελθόν του δαρβινισμού, ότι αυτή η θεωρία είναι μια μεταλλαγμένη ειδωλολατρική αντίληψη της αρχαίας Μέσης Ανατολής, που μέσω του εβραϊκού καμπαλισμού διοχετεύτηκε στις μασονικές στοές της Αγγλίας και από εκεί την παρέλαβε ο διάσημος Κάρολος Δαρβίνος.

Αυτήν την πορεία θα εξετάσουμε στις σελίδες αυτού του βιβλίου, την διαδρομή από τις δοξασίες των αρχαίων Σουμερίων μέχρι τα σημερινά σχολεία και Πανεπιστήμια, που διδάσκουν ψεύδη, σχετικά με την εμφάνιση του ανθρώπου στην γη και την προέλευσή του.

1. Η πορεία της Επιστήμης στην Ευρώπη
Η ιστορία της επιστήμης στην Ευρώπη, και γενικότερα στον κόσμο, αρχίζει τον 6ο αι. π.Χ., με τους μεγάλους Έλληνες φιλοσόφους. Η αρχαία ελληνική φιλοσοφία έθεσε τις βάσεις σχεδόν για κάθε σύγχρονη επιστήμη, είτε θετική είτε θεωρητική. Το πρώτο Πανεπιστήμιο της ανθρωπότητας ήταν η Ακαδημία, που ίδρυσε ο Πλάτωνας στην Αθήνα το 387 π.Χ., και είχε ως πρότυπο τον πυθαγόρειο θίασο, δηλαδή την εταιρεία-σχολή που ίδρυσε ο Πυθαγόρας στην Κάτω Ιταλία.

Συνεπώς, η επιστήμη και ο ορθολογισμός είναι δημιουργήματα του ελληνικού πνεύματος, το οποίο χρησιμοποίησε με γόνιμο τρόπο τις γνώσεις που είχαν ως τότε δύο άλλοι λαοί της ανατολικής Μεσογείου, οι Αιγύπτιοι και οι Βαβυλώνιοι. Ωστόσο, οι Έλληνες δεν έφτασαν στο σημείο να λατρέψουν την επιστήμη, να θεοποιήσουν την γνώση, γι΄ αυτό και ονομάζονται φιλόσοφοι, δηλαδή άνθρωποι που αγαπούν την σοφία.

Οι Έλληνες είχαν την αίσθηση του μέτρου, καταλάβαιναν ότι είναι ωραίο να επιθυμείς την σοφία, αλλά όχι και να την κάνεις σκοπό της ζωής σου, να την λατρεύεις με μανιακό τρόπο. Γι΄ αυτό και οι Έλληνες έφτασαν τις διάφορες επιστήμες και την τεχνολογία σε υψηλό επίπεδο, αλλά μετά δεν επιδίωξαν περαιτέρω άνοδο, με αποτέλεσμα από την ρωμαϊκή εποχή (1ος αι. π.Χ.) και έπειτα να σταματήσει αυτή η ραγδαία ανάπτυξη των επιστημών, που συντελέστηκε στους προηγούμενους αιώνες.
Κατά την ρωμαϊκή εποχή, οι Έλληνες, που έχουν ήδη γίνει σοφοί, αναζητούν την ουσία της ζωής όχι τόσο στην γνώση, αλλά στον Θεό. Αναζητούν τον Θεό και Τον ανακαλύπτουν, στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού, με αποτέλεσμα να αρχίσουν οι Έλληνες να γίνονται Χριστιανοί.

Την αντίθετη, ακριβώς, πορεία είχε το εβραϊκό έθνος, που από την αρχαιότητα είχε τον Θεό, γνώριζε τον αληθινό Θεό, αλλά Τον αρνήθηκε, στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού, με αποτέλεσμα να απορρίψουν οι Εβραίοι τον Γιαχβέ, τον Θεό της Παλαιάς Διαθήκης, την θέση της οποίας πήρε το παρανοϊκό Ταλμούδ.
Παράλληλα, μια ομάδα Εβραίων αποφάσισε να φτάσει στα άκρα, να κηρύξει πόλεμο προς τον αληθινό Θεό, τον Δημιουργό του σύμπαντος, και να δώσει στον Εωσφόρο την θέση του Θεού. Αυτοί οι σατανολάτρες Εβραίοι δημιούργησαν τον Γνωστικισμό, που ήταν δαιμονολατρεία με στοιχεία ελληνικής φιλοσοφίας, ο εβραϊκός αποκρυφισμός μεταμφιεσμένος σε φιλοσοφικό σύστημα.
Οι γνωστικοί (όπως ονομάστηκαν ήδη στην ρωμαϊκή εποχή) Εβραίοι φορούσαν την μάσκα της επιστήμης, της γνώσης, πίσω από την οποία κρυβόταν η μαγεία, η γνώση και η δύναμη, που παρέχουν οι δαίμονες στον άνθρωπο. Κήρυτταν ότι σκοπός του ανθρώπου είναι η γνώση, ενώ για τον ύψιστο θεό έλεγαν ότι δεν έχει σχέση με την δημιουργία του κόσμου ή του ανθρώπου, απλά υπάρχει, χωρίς να ασχολείται με το υλικό σύμπαν.

Λίγο αργότερα, τον 3ο αι. μ.Χ., εμφανίζεται και ο ερμητισμός, που συγγενεύει με τον Γνωστικισμό στην λατρεία της γνώσης και ασχολείται με την αρχαία αιγυπτιακή μαγεία. Οι διάφορες γνωστικές ομάδες και οι ερμητικοί διδάσκουν ότι ο άνθρωπος είναι από μόνος του θεός, δεν χρειάζεται να λατρεύει τον θεό, παρά μόνο να κατακτήσει την απόκρυφη, την κρυμμένη γνώση, που θα τον κάνει θεό.

Όλες αυτές οι διεστραμμένες θεωρίες, των αρχαίων Γνωστικών, για χίλια χρόνια διατηρήθηκαν κρυφά από ένα τμήμα του εβραϊκού έθνους, το οποίο τις δημοσίευσε στα τέλη του 12ου αιώνα, δημιουργώντας τον καμπαλισμό (Καμπάλα ή Καμπαλάχ), ο οποίος εξαπλώθηκε στους περισσότερους ταλμουδιστές Εβραίους. Ο καμπαλισμός, όπως και ο ερμητισμός, άρχισαν να γίνονται γνωστοί στους Ευρωπαίους στο τέλος του Μεσαίωνα (15ος αιώνας), όταν αρχίζει η περιβόητη Αναγέννηση1.

Η Αναγέννηση είναι η πρώτη φάση της Νεότερης Εποχής, της νεότερης ευρωπαϊκής ιστορίας. Επικρατεί η αντίληψη ότι η Αναγέννηση σχετίζεται με το ότι οι δυτικοευρωπαίοι ανακαλύπτουν ξανά την γνώση του αρχαίου κόσμου, μέσω των συγγραμμάτων των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων.
Αυτό είναι μόνο ένα μέρος της αλήθειας. Η υπόλοιπη αλήθεια βρίσκεται στο ότι οι διάφοροι λόγιοι και διανοούμενοι της Ευρώπης ανακάλυψαν την απόκρυφη, την μαγική γνώση, μέσα από τα καμπαλιστικά και ερμητικά συγγράμματα, που άρχισαν να γίνονται γνωστά στους Ευρωπαίους και να μεταφράζονται στα λατινικά και σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες.

Συνεπώς, η διανόηση στην νεότερη δυτική Ευρώπη συνδέθηκε με τον αρχαίο Γνωστικισμό και τον ερμητισμό. Η συντριπτική πλειοψηφία των Ευρωπαίων επιστημόνων, από τα τέλη του 15ου αιώνα και έπειτα, είναι ερμητικοί, καμπαλιστές ή και τα δύο μαζί. Σε αυτό συνετέλεσε κυρίως το ότι οι περισσότεροι Ευρωπαίοι θεωρούσαν τα ερμητικά ή τα καμπαλιστικά κείμενα ως αρχαία γνώση και όχι ως μαγεία, το οποίο ασφαλώς ήταν μια φοβερή πλάνη.

Η αναβίωση, επομένως, του Γνωστικισμού προκάλεσε την έντονη λαχτάρα των Ευρωπαίων να ασχοληθούν με την αναζήτηση της γνώσης και, ιδιαίτερα, της γνώσης των θετικών επιστημών, με τις οποίες ανέπτυξαν μανιακή σχέση, έκαναν σκοπό της ζωής τους να ανακαλύψουν τα μυστικά της φύσης και του σύμπαντος. Γι’ αυτό βλέπουμε να συντελείται αλματώδης ανάπτυξη της φυσικής, της χημείας και των μαθηματικών, που είχε ως επακόλουθο και την τεχνολογική πρόοδο των χωρών της δυτικής Ευρώπης.

Αν μελετήσουμε τον κατάλογο των Ευρωπαίων διανοουμένων, που ταυτόχρονα με την επιστήμη ασχολούνταν και με τον ερμητισμό ή τον καμπαλισμό, θα διαπιστώσουμε ότι οι περισσότεροι προέρχονται από την Αγγλία ή την Γερμανία2. Αυτό οφείλεται στο ότι αυτές οι χώρες ήταν από τις αρχές του 16ου αιώνα προτεσταντικές, που πρακτικά σημαίνει ότι είχαν αποκοπεί από τον έλεγχο του Πάπα και οι άνθρωποι εκεί δεν κινδύνευαν από την παπική Ιερά Εξέταση, για τις αιρετικές θεωρίες τους.
Συνεπώς, στις προτεσταντικές χώρες μπορούσαν σχεδόν άφοβα οι λόγιοι να ασχολούνται με τον αποκρυφισμό και, αντίστοιχα, οι Εβραίοι καμπαλιστές δρούσαν και διέδιδαν τις γνωστικές θεωρίες τους στις προτεσταντικές χώρες πολύ πιο άνετα, από ό,τι στα ρωμαιοκαθολικά βασίλεια, όπως της Ισπανίας και της Γαλλίας.
2. Αποκρυφισμός και Επιστήμη στην Αγγλία

Το πόσο βαθειά είχαν επηρεαστεί από τον καμπαλισμό και τον ερμητισμό οι Άγγλοι επιστήμονες (και όχι μόνο αυτοί) φαίνεται από τον «πατριάρχη» των Βρεταννών λογίων, τον Ιωάννη Ντῆ (John Dee, 1527-1608), ο οποίος ήταν σπουδαίος μαθηματικός. Το 1558 ο Ντη έγινε επιστημονικός σύμβουλος και προσωπικός αστρολόγος της βασίλισσας Ελισάβετ Α΄.
Αργότερα, ο Ντη ταξίδεψε στην ηπειρωτική Ευρώπη, πέρασε από την Γερμανία και έφτασε μέχρι την Πράγα. Δίδασκε μαθηματικά, αστρονομία και ερμητική μαγεία, δημιουργώντας ενθουσιώδεις οπαδούς, οι οποίοι άρχισαν να ασχολούνται τόσο με τις θετικές επιστήμες όσο και με την ερμητική μαγεία.
Από τους μαθητές του Ντη προήλθαν οι πρώτοι ροδόσταυροι, δηλαδή προτεστάντες που πίστευαν ότι ο συνδυασμός χριστιανικής πίστης, θετικών επιστημών και ερμητικής μαγείας θα μπορούσε να δημιουργήσει μια καλύτερη Ευρώπη και έναν καλύτερο κόσμο. Το 1619 οι ροδόσταυροι στην Πράγα έκαναν επανάσταση, για να συστήσουν το πρώτο ροδοσταυρικό κράτος, αλλά συντρίφτηκαν από τα παπικά στρατεύματα το 16203.

 Επόμενος κρίκος στην αλυσίδα της αγγλικής επιστήμης είναι ο ιατρός Φλαντ (Robert Fludd, 1574-1637). Ο Φλαντ σπούδασε ιατρική, φαρμακευτική και χημεία, ενώ παράλληλα συνδύαζε ερμητισμό και καμπαλισμό. Επίσης ασχολήθηκε με την αστρολογία και τα μαθηματικά. Σε διάφορα έργα του βλέπουμε απεικονίσεις πιθηκανθρώπων, πλασμάτων που συνδυάζουν στοιχεία ανθρώπινου σώματος με σώμα γορίλλα.
Το έργο του Φλαντ και κυρίως τα πολύπλοκα σχέδια με τους ομόκεντρους κύκλους, που υποδηλώνουν το σύμπαν και τα επιμέρους στοιχεία του, έχουν συχνά τον πιθηκάνθρωπο στο κέντρο του σύμπαντος, ο οποίος συμβολίζει τον πρώτο άνθρωπο, την προγονική μορφή του ανθρώπου4.
Σε άλλη απεικόνιση συμβολίζεται η Μητέρα Φύση (ή η θεά Σοφία, των αρχαίων Γνωστικών), ενώ ο Θεός εικονίζεται εκτός του σύμπαντος και εκτός της δημιουργίας, όπως ακριβώς δίδασκαν οι Γνωστικοί των ρωμαϊκών χρόνων.
Την ίδια εποχή με τον Φλαντ ζει στην Αγγλία και ο Φράνσις Μπέικον (Francis Bacon), ο οποίος είναι μία ακόμη περίπτωση επιστήμονα και αποκρυφιστή. Ο Μπέικον είχε αντιλήψεις παρόμοιες με αυτές των ροδόσταυρων της Γερμανίας, τις οποίες κατέγραψε στο έργο του «The New Atlantis».
Το κίνημα του ροδοσταυρισμού στην Γερμανία υπέστη σοβαρό πλήγμα το 1620, κάτι που ανάγκασε αρκετούς ροδόσταυρους να καταφύγουν στην Αγγλία. Προφανώς, οι ροδόσταυροι σκέφτηκαν ότι θα ήταν καλύτερο να δράσουν κρυφά και να ενσωματωθούν σε άλλες οργανώσεις, μέσα από τις οποίες θα μπορούσαν να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους.

Αυτές οι οργανώσεις στην Αγγλία ήταν τα πανεπιστήμια και ο τεκτονισμός. Σε αυτούς τους δύο χώρους βρήκαν καταφύγιο όχι μόνο ροδόσταυροι, αλλά και άλλοι αποκρυφιστές. Οι παλαιότερες γραπτές μαρτυρίες που έχουμε, σχετικά με την είσοδο αποκρυφιστών σε μασονικές στοές είναι του Σκοτσέζου Ροβέρτου Μόραϋ (Robert Moray)5, που έγινε μασόνος το 1641, και του Άγγλου Ηλία Άσμολ (Elias Ashmole), που έγινε μασόνος το 1646.
Κάπως έτσι, ο τεκτονισμός στην Αγγλία συνδέθηκε, από τα μέσα του 17ου αιώνα, με τον αποκρυφισμό και τον ροδοσταυρισμό6. Λίγο αργότερα, το 1660, ιδρύεται και η Βασιλική Κοινωνία του Λονδίνου για την βελτίωση της γνώσης της Φύσης (Royal Society of London for Improving Natural Knowledge), όπου ιδρυτικά μέλη είναι ο Ηλίας και ο Μόραϋ. Οπότε, αποκρυφισμός, μασονία και επιστήμη γίνονται συγκοινωνούντα δοχεία στην Αγγλία και η Βασιλική Κοινωνία, η Ακαδημία των θετικών επιστημών, γίνεται το έτερον ήμισυ του τεκτονισμού.
Λίγα χρόνια αργότερα, πρόεδρος της Βασιλικής Κοινωνίας γίνεται ο διάσημος φυσικός, αστρονόμος και μαθηματικός Ισαάκ Νεύτων (Isaac Newton), που ήταν αλχημιστής και πίστευε στον ερμητισμό. Στην απέναντι όχθη, στην Γερμανία, την ίδια εποχή ζει ο άλλος μεγάλος μαθηματικός και πολυτάλαντος επιστήμονας, ο Λάιμπνιτς (Leibniz), ο οποίος πίστευε και στον ερμητισμό και στον καμπαλισμό.
3. Απορροή και μετενσάρκωση

Η εντατική ενασχόληση των Ευρωπαίων επιστημόνων του 17ου αιώνα με τον καμπαλισμό, για τον οποίο οι Εβραίοι ισχυρίζονταν ότι είναι η προφορική παράδοση που αποκάλυψε ο Θεός στον Μωυσή, συνέβαλε στο να εισχωρήσουν στην ευρωπαϊκή διανόηση δύο βασικές καμπαλιστικές θεωρίες, που είναι η απορροή και η μετενσάρκωση. Η απορροή (emanation στα Αγγλικά) υποστηρίζει ότι η αρχή των πάντων είναι ο Κέτερ (στέμμα, Keter כֶּתֶר), από τον οποίο απορρέουν, δηλαδή ξεχειλίζουν διάφορες άλλες θεότητες, όπως ένα ποτήρι που ξεχειλίζει από νερό και το νερό που χύνεται δημιουργεί νέες καταστάσεις, δηλαδή το ένα πηγάζει από το άλλο.
Η όλη θεωρία της απορροής απεικονίζεται από τους καμπαλιστές Εβραίους με ένα σκίτσο, που ονομάζεται το καμπαλιστικό δέντρο της ζωής, που έχει τις ρίζες στον ουρανό και τα κλαδιά προς τα κάτω. Αυτή η ζωγραφιά περνά και στους Ευρωπαίους καμπαλιστές, που το αναπαριστούν στα συγγράμματά τους7.
Παράλληλα με την απορροή (που ήταν θεωρία των αρχαίων Eβραίων Γνωστικών, που είχαν ασπαστεί και οι νεοπλατωνικοί), σπουδαίο ρόλο έπαιζε στο μυαλό των καμπαλιστών και η θεωρία της μετενσάρκωσης (ή μετεμψύχωσης ή μετενσωμάτωσης), η οποία στα εβραϊκά λέγεται γκιλγκούλ (κύκλος, gilgul גלגול).

Με βάση την μετενσάρκωση ο άνθρωπος γεννιέται και ξαναγεννιέται αναρίθμητες φορές, γίνεται φυτό, ζώο, άνθρωπος (κύκλος των μετενσαρκώσεων), συνεπώς το γένος των ανθρώπων βρίσκεται εδώ και εκατομμύρια χρόνια πάνω στην γη. Σύμφωνα με μια θεωρία της λουριανικής Καμπαλάχ, η ψυχή του ανθρώπου μετενσαρκώνεται τόσες ζωές, όσες χρειάζεται, ώστε να εκπληρώσει τις 613 Εντολές (Mitzvot).
Σε άλλες θρησκευτικές παραλλαγές της μετενσάρκωσης, όπως στον αρχαίο ινδικό Τζαϊνισμό (Jainism), χρειάζονται 8,4 εκατομμύρια μετενσαρκώσεις, μέχρι να οδηγηθεί η ψυχή στην λύτρωση. Συνεπώς, τόσο οι άνθρωποι, όσο και τα υπόλοιπα πλάσματα της γης πρέπει να υπάρχουν εκατομμύρια χρόνια πριν από την εποχή μας, ώστε να «χωρέσουν» τόσοι κύκλοι μετενσαρκώσεων, από το παρελθόν μέχρι σήμερα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι θεωρίες για την μετενσάρκωση εισέβαλαν στην Βρεταννία τόσο από τον χώρο του αποκρυφισμού (καμπαλισμός και ερμητισμός), όσο και από την Ινδία, καθώς οι Άγγλοι άρχισαν να κατακτούν τον 17ο αιώνα τα ινδικά εδάφη και ήρθαν σε άμεση επαφή με τις θρησκευτικές αντιλήψεις των Ινδών, που άρχισαν να γοητεύουν τους Άγγλους, αλλά και άλλους Ευρωπαίους.


Μην αμελήσετε να κάνετε Μου αρέσει! στη νέα μας σελίδα στο facebook!
Ευχαριστούμε πολύ!