Η Σημαία και ο καστανάς

Πατήστε εδώ και ακούστε το άρθρο

Ο πλωτάρχης Δημ. Ντούλιας διασώζει το παρακάτω
περιστατικό:

Το 1952 στην πλατεία Κλαυθμώνος ήταν το υπουργείο Ναυτικού.

Εκεί κάθε πρωί και κάθε δειλινό γίνονταν επίσημα με στρατιωτικό άγημα η έπαρση και η υποστολή της Ελληνικής Σημαίας.

Ο αξιωματικός υπηρεσίας παρατηρούσε εάν όλα γίνονταν με την πρέπουσα τάξη.

Συνέβαινε όμως και το εξής συγκινητικό.

Όταν ακούγονταν από τα μεγάφωνα του κτηρίου ο Εθνικός Ύμνος σταματούσαν να περπατούν και όσοι πεζοί περνούσαν έξω από το κτήριο.

Μια μέρα παρατήρησε ο αξιωματικός το γεγονός αυτό και όταν τελείωσε η έπαρση της Σημαίας έτρεξε θυμωμένος προς έναν καστανά που στέκονταν στη γωνία του κτηρίου.

-Άκου αγαπητέ. Σε σέβομαι.

Αλλά πρέπει να αποδίδεις στην Σημαία την τιμή. Σε παρακαλώ όταν ακούγεται ο Ύμνος να είσαι όρθιος.

Ο καστανάς δε μιλούσε. Κοιτούσε όμως τη Σημαία.

Ο αξιωματικός νόμιζε ότι τον υποτιμά.

-Θέλεις να στα ξαναπώ; επανέλαβα αυστηρά ο αξιωματικός.

-Όχι…απαντά δειλά ο καστανάς.

Τραβά τον πάγκο και του λέει:

-Δεν έχω πόδια κύριε…

Τα έχω δώσει στην Πατρίδα .

Ήμουν πολεμιστής.

Ο αξιωματικός “πάγωσε”.

Άμεσα φέρνει το δεξί του χέρι στην άκρη του πηλικίου και τον χαιρετά στρατιωτικά.

Του απένειμε “τας κεκανονισμένας τιμάς”!


Μην αμελήσετε να κάνετε Μου αρέσει! στη νέα μας σελίδα στο facebook!
Ευχαριστούμε πολύ!